لطفا چند لحظه صبر کنید .

مناسبت روز
چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی
مناسبت سال
آمار سایت
  • آنلاین : 30
  • امروز : 37
  • دیروز : 233
  • این ماه : 37
  • ماه گذشته : 5925
  • بازدید کل : 260983
نظرسنجی
تعداد آراء : 3
به خدمات ارائه شده توسط مدیریت امور عشایر در سال 1396 چه امتیازی می دهید؟
آرشیو اخبار

/
 
بازدید آقای علایی مقدم قائم مقام سازمان امور عشایر ایران از منطقه عشایری بوشکان شهرستان دشتستان (26-1-1398)

گزارش تصویری برگزاری گردهمایی مسئولین دفاتر نمایندگی ولی فقیه ادارات کل امور عشایر کشور در استان بوشهر (25-1-1398)

گزارش تصویری از افتتاح سومین اقامتگاه بومگردی عشایری ایل قشقایی در بوشکان استان بوشهر (22-1-1398)

گزارش تصویری دیدار مسئولین استانی با آیت الله صفایی بوشهری امام جمعه استان بوشهر (19-1-1398)

جلسه شورای عشایری در شهرستان دیلم (18-11-1397)

دومین جلسه شورای عشایری شهرستان دشتی با حضور استاندار استان بوشهر در منطقه عشایری دشت پلنگ (15-11-1397)

زنگ انقلاب در مدرسه عشایری شهید مطهری چاه چاهو در منطقه عشایری شهرستان دشتی (13-11-1397)

نمایشگاه دستاوردهای چهل ساله انقلاب اسلامی استان بوشهر (13-11-1397)

بازدید مدیر امور عشایر استان از مناطق عشایری شهرستان جم (29-10-1397)

بازدید مدیر امور عشایراستان بوشهر از مناطق عشایری شهرستان دیر (26-10-1397)

 لباس زنان شامل چارقد یا روسری و اشارپ یا دستمال و پیراهن بلند وآرخالق و

شلیته های متنوع و جوراب و کفش (ملکی)میباشد.

 

چارقد یا روسری:از پارچه سبک و نازک مثل تور یا وال برای پوشش و

محافظت موها و سروگردن و گوش استفاده میشود.جهت پوشیدگی کامل زیر چارقد

کلاه پارچه ای مخصوص بر سر میگذارند.چارقد را به شکل سه گوش می برند و با

سنجاقی به زیر گلو وصل میکنند.انواعی از چارقد ها که در مهمانی و عروسی ها به

سر می زنند برای زیبایی بیشتر پولک دوزی و زری دوزی و حاشیه گذاری و یا مهره کوبی میکنند.

 

دستمال یا اشارپ:برای جلوگیری از جابجا شدن چارقد و پوشیدگی و زیبایی و

سنگینی لباس می باشد.

این دستمالها را در تبریز از ابریشم خالص می بافند با مدلهای مختلف به نام کلاغی

و هفت رنگ و تواضعی وبسته به سن و سال افراد از رنگهای مختلف استفاده

میشود.برای درگیر شدن چارقد و دستمال سنجاقی به کار میبرند.دو سر دستمال را که

آویزان است روی سینه برای حفاظت از حجاب بیشتر حایل می نمایند.

 

پیراهن:پیراهن زنان دارای آستین بلند و یقه کاملا بسته و بلند تا زیر زانو وآزاد

و از طرفین با دوچاک باز و تحرک را آسان مینماید.معمولا از پارچه ضخیم و کمی

هم گشاد میدوزند زیرا در گذشته زیر پیراهن معمول نبوده است.پیراهنی که در

مجالس و عروسی ها می پوشند با پولک یا مهره یا حاشیه دوزی تزئین می نمایند.در

ایل هر کسی مسئول دوخت و دوز لباس خود میباشد.

 

زیر جامه :شلیته های گسادی است که براحتی در آن حرکت میکنند مینشینند و

بلند میشوند و هر کدام بین 6 تا 12 متر پارچه لازم دارد و هر زنی بین 3 یا 4 تا را

روی هم میپوشد که به ترتیب از پارچه های نازک و گرانقیمت تا ضخیم و

ارزانقیمت تهیه میشود.بهترین پارچه را با نوارهای مختلف حاشیه دوزی نموده روی

بقیه آنه میپوشند.

برای استحکام و راحتی با بندهای مخصوصی آنها را به کمر میبندند گرچه زیر

جامه تا زیر پا را میپوشاند اما برای رعایت حجاب جوراب ساقه کوتاهی هم مرسوم

است.با وجودیکه شستن این لباسها پر زحمت است ولی از نظر زیبایی و رعایت

حجاب و موقعیت کوچ نشینی بسیار ارزنده است.

 

آرخالق:به جای ژاکت برای محافظت از سرما از نوعب پارچه ضخیم و نفیس

مثل مخمل با آستری ساده به سبک خاصی دوخته میشود.دوختن و بریدن آن کار

هرکس نیست در هر طایفه چند نفر در این کار مهارت دارند که برای بقیه

میدوزند.اصولا در زمستان برای جلوگیری از سرما و در مجالس برای زیبایی بیشتر

می پوشند. آرخالق بر خلاف ژاکت از نظر قامت کوتاه ولی آستینه بلند و زائده هایی

دارد که حتی پشت دستها را هم می پوشاند. آرخالق زنان مسن همرنگ لباسشان

مشکی و بقیه از پارچه های رنگین یا زرباف یا مخمل رنگین بسته به اقتصاد

خانواده فرق میکند.


پیوست ها